گفتگوی مجله ترابری بین المللی با جاناتان گیفورد استاد دانشگاه جرج میسون آمریکا که در حاشیه سمینار نقش آفرینی حمل و نقل جاده ای در آمریکا انجام شده است. او در این گفتگو موقعیت حمل و نقل ایران را از دید یک کارشناس حمل جاده ای تشریح کرده است.
گیفورد معتقد است که ایرانیان در حال انهدام صنعت حمل و نقل و تولید فناوری آن در آینده در کشور خود هستند. از نظر گیفورد با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران، این کشور به زودی به اتوبانی برای اروپا و آسیا تبدیل خواهد شد و در بهترین حالت همه ارکان حمل و نقل تماشاچی عبور اروپایی ها و آسیایی ها از ایران خواهند بود و تنها درآمد ایران هزینه اندک عوارض خواهد بود.
در ابتدا از اون میپرسیم که تا چه حد از موقعیت ایران در حمل و نقل اطلاع دارید ؟
برای اینکه پاسخ روشنی به شما بدهم و البته روشی هم برای شما باشد که از آن طریق بتوانید حمل و نقل هر کشوری را بررسی کنید، باید به شما بگویم که من برای بررسی موقعیت حمل و نقل یک کشور در میان سایر کشورهای جهان، نگاهی به تاریخ آن کشور می اندازم.
بررسی تاریخ کشور شما نشان می دهد که ایران موقعیت استراتژیک داشته و دارد و محل عبور بوده است. حتی امپراتوری هایی همچون روم و یونان از غرب و چنگیزخان از شرق زمانیکه قصد داشتند به مقاصد دیگری حمله کنند از کشور شما عبور می کردند و یا در کشور شما زمین گیر شدند؛ یا ماننده امپراتوری روم عبور کرده و ویرانی هایی نیز به بار آوردند؛ همچون چنگیزخان مغول برخی هم در فرهنگ شما حل شدند.
حتی این موقعیت استراتژیک با مرزبندی های جدید بخصوص پس از فروپاشی شوروی اهمیت بیشتری یافته است.
به نظر من هم اکنون نیز کشور شما از نظر جغرافیایی حتی از کشور آمریکا نیز برجسته تر است و بهتر از ما می تواند تجارت خارجی داشته باشد.
واقعا موقعیت ایران از کشور شما بهتر است ؟
یک انگاره اشتباهی که در بین همه کشورهای جهان در مورد آمریکا وجود دارد، این است که اغلب فکر میکنند آمریکا محل فناوری است و آمریکایی ها و شرکت هایشان نشسته اند و برای دنیا محصولات مختلف می سازند، اما واقعیت این نیست. ما که در صنعت حمل و نقل این کشور مشغول به فعالیت هستیم با این امر در چالش هستیم.
شما به من بگویید، طبق آخرین آماری که سازمان تجارت آمریکا در سال 2016 داده است چند درصد تجارت آمریکا، تجارت داخلی و چند درصد خارجی است ؟
آخرین آمار نشان می دهد که 64 درصد تجارت آمریکا در بین ایالت ها و 39 درصد با خارج از آمریکاست.
درست است و این 39 درصد تجارت خارجی، 34 درصد تجارت جهانی را شامل میشود. دلیلش آن است که این کشور از 52 کشور ریز و درشت بهم چسبیده تشکیل شده است.
وقتی فرضا چند ایالت این کشور نیاز به کالایی مثل کمباین داشته باشند، ناگهان دو یا سه شرکت شروع به پژوهش کرده و ضمن ایجاد ارتباط تنگاتنگ با دانشگاه و صرف هزینه های لازم، اقدام به تولید کمباین می کنند. سپس تولید کمباین برای این ایالت ها شروع می شود و بعد در این میان، افرادی از دیگر کشورها پیدا می شوند که این شرکت های آمریکایی را پیدا کرده و همین کمباین تولید آمریکا را برای ایران ، اوکراین ، استرالیا و… خریداری کرده و ارسال می کنند.
این افرادی که کالاهای آمریکایی را به دنیای بیرون می برند بیشتر مهاجر هستند یا بازرگانانی از کشورهای دیگر و به این ترتیب کالایی که آمریکایی ها برای رفع نیاز داخلی ساخته اند مشتری خارجی هم پیدا میکند و وارد جهانی می شود. در واقع آمریکا به جز مواردی که مربوط به فناوری های خاص و انحصاری می شود، تلاش چندانی برای ورود به بازارهای جهانی نمی کند، بلکه به دلیل رعایت استانداردهای بالای صنعتی، محصولات آمریکا در سایر کشورها هم هواخواه پیدا کرده است.